Naast de hoofdwedstrijd worden er drie dagen lang allerlei opbouwende events georganiseerd. En daar is op maandag avond het klapstuk, The State Farm Home Run Derby. Het concept is simpel, de ballen worden fijntjes aangegooid en de bedoeling is dat je homeruns slaat meer dan dat je ballen in het veld slaat.

De wedstrijd op zich is voor een niet honkballiefhebber weinig exciting. Maar kijk je verder en even langer dan zie je dat dit het ultieme breedtesport event is, waarin sterren voor het amusement zorgen.

Een gemêleerd publiek van fans, jong, middelbare leeftijd, ouderen zijn allemaal vertegenwoordigd, met een honkbalhandschoen. Iedereen wil die ballen vangen en gaat dan ook waanzinnig uit zijn dak bij het vangen van zo’n bal. Er wordt haast zelfs om zo’n bal gevochten.

Daarnaast staan er op het veld kinderen die de ballen mogen vangen, zijn er speciale boxen voor families en individuen die deze hebben kunnen winnen. De uiteindelijke winnaar, Cano van de NY Yankees, laat de ballen door zijn vader aangooien. En een prachtige vader zoon relatie wordt fijntjes uitgemolken, A family affair!

Het klopt van A tot Z! De ogenschijnlijke saaie bedoeling, is voor de fans juist spanning en sensatie. De beleving die gecreëerd wordt, de gekte die het bij mensen opwekt is excellent in elkaar gezet. Enkele goede stories die verteld, herhaald en in aanloop naar de All Star Games gevoed zijn aan de fans. Het brengt een hoge mate van betrokkenheid te weeg. Niet alleen voor de sport en haar toppers maar ook de sponsoren en partners van de MLB. De gehele opzet wordt perfect in beeld gebracht waardoor ook de fan thuis betrokken wordt en deel kan uitmaken.

Het geheel wordt prachtig afgesloten door de hoofdsponsor State Farm, verzekeringsorganisatie, die ruim 600.000,- dollar doneert voor communities. Want daar wil zij immers zo graag aanwezig en zichtbaar zijn, zij willen die betrouwbare “buurman” voor haar Amerikaanse burgers zijn.

Prachtig om deze breedtesport marketing te zien. Ik zie zoveel kansen voor onze Nederlandse breedtesport en private partijen die graag dicht met hun doelgroepen in contact willen staan.

-Ziggy-

Een dagje Parijs waar Sportbusiness International, in samenwerking met partners als Eurosport, Hava Sports & Entertainment, Opta en nog enkele anderen, een hoogstaand Sport en new media 2011 event organiseerde. Hoogstaand omdat er vele insides waren van toonaangevende partijen zoals Eurosport, F1, ATP tour en FEI. Maar ook omdat partijen zoals UEFA, Sportaccord en bijvoorbeeld de Rugby Union vertegenwoordigd waren.

Er vielen mij twee zaken erg op:

1. Social media geen sales middel maar engagement middel
2. Ik was de enige Nederlandse afgevaardigde.

Punt twee vond ik nogal schrikbarend, wanneer we de ambitie Olympisch Plan 2028 voor ogen hebben. En dan mis ik vooral ook de Nederlandse Sportmarketing bureaus. Onze branche kan op zoveel fronten nog een kwalitatieve stap maken en volgens mij lopen ze in het buitenland op vele fronten voor op ons. Maar goed ik pak mijn concurrentie voordeel wel.

Kijkende naar het eerste punt zie je dat de vele internationale bonden, sport organisaties en  events de afgelopen jaren flink bezig zijn geweest met het testen en uitproberen van diverse social media platforms. Binnen deze platforms zijn verschillende strategieën en activaties uitgeprobeerd en getest. Om zo stap voor stap te komen tot een social media inzet die werkt voor de desbetreffende partij en doelstellingen helpt te behalen.

In Parijs was de bottom line dat met de inzet van social media niet direct effect voor de betreffende partij wordt bewerkstelligd in termen van sales. Het draait puur om het verhogen van engagement, van de doelgroep voor het betreffende merk, event of product. Als mooi voorbeeld werd de Giro aangehaald. Een event met een korte duur, die social media voornamelijk inzetten om het contact met hun doelgroep te verlengen en te verdiepen.

Een ander belangrijk punt in Parijs waren de sponsorrechten en/of contracten. Vele gesloten contracten bezitten nog geen artikelen mbt social media en hoe en op welke wijze sponsoren en partners hier gebruik van mogen maken (een belangrijk onderdeel voor de komende jaren in contracten tussen sponsoren, sporter, bond of event). De waarde van sponsorcontracten zou er wel eens anders uit kunnen komen te zien als we hiermee aan de gang gaan.

Zoals ik al liet weten op de uitreiking van de 1^ste Nederlandse sport App awards, is dit nu precies het gebied waarop wij in Nederland als sport op dienen voor te gaan lopen. Vele partijen in de markt gebruiken de sport om apps en social media platforms uit te testen. Dit is een onderdeel waarom wij op andere branches dienen te excelleren zodat wij over enkele jaren de vraag uit andere branches te krijgen: hoe doen jullie dat eigenlijk?

Ik heb in ieder geval een volgende nieuwe stap gezet, om kennis in te winnen en een kijkje in de internationale sport en new media keuken te krijgen. Leerzaam en inspirerend te gelijk.

Sport Nederland maak een stap en laten we onszelf uitdagen!

-Ziggy-

De verschillen waren echter groot als je naar de evenementen kijkt. In alle gevallen ging het ergens om. Een nationale titel of een schitterende FBK titel. Maar qua beleving, toeschouwers aantallen en publiciteit is er een verschil tussen een clubkampioenschapuitstraling en iets wat richting Roland Garros gaat…

Op zaterdag zit je tussen de harde kern van HC Bloemendaal die vindt dat de scheidrechter partijdig fluit en enthousiastelingen die bijna in staat zijn hun paraplu’s als volleerd speerwerpers het veld op te werpen. Een uitzinnige Amsterdamse fan daagt de mascotte van Bloemendaal uit voordat de verlening van start gaat, om zo de stemming voor het slot van de wedstrijd er nog even stevig in te brengen.

In Hengelo staat bij de FBK games een prachtig diner klaar waar ruim 300 mensen zich de achterhoekse asperges met een goed glas wijn heerlijk laten smaken. Om zo in de sfeer en stemming te komen voor een schitterende finale met verschillende disciplines. Waar top, breedte- en gehandicapte sport in een drie uur durend programma perfect wordt afgewisseld.

In Nijmegen was het judo wat de klok sloeg. Nu weet een ieder dat 2Basics haar roots in het judo heeft. Het NK teams is al jaren een prachtig affiche voor de judosport waar spanning, beleving en prachtige wedstrijden worden gestreden en het er eigenlijk om gaat dat Kenamju van de troon wordt gestoten. Het NK is echter een verzameling geworden van alle nationale team kampioenschappen,

-15, -17, senioren en dames. Dit resulteert in een dag waarin je om een uur of 10:00 ’s ochtends de hal binnen komt lopen en vervolgens om 22:00 uur ’s avonds de sporthal weer verlaat. Een spanningsboog die mij als oud judoka niet meer kan boeien. Laat staan de toeschouwers en meegereisde ouders of fans.

Wat mij verbaasde was dat er een volgepakt Fanny Blankers Koen stadion was, voor een sport waar wij als Nederlanders op mondiaal niveau eigenlijk niet echt meetellen. Als je dit afzet tegen het NK judo, waarin judo op de afgelopen Spelen een hofleverancier van medailles was, zijn er slechts een handjevol mensen die naar de finale mannen zitten te kijken. Is de atletiek sport gemakkelijker te begrijpen voor een toeschouwer? Is de het de omvang van de sport, is het de media aandacht die beide sporten in eigen land krijgen of ligt het aan de inhoud en opzet van een sportevenement? Persoonlijk denk ik het laatste, zeker wanneer de directeur van de FBK games een oud judoka blijkt te zijn.

Welke inspanningen worden er geleverd om mensen te verleiden naar een event te komen, hoe wordt de eigen achterban gemobiliseerd, hebben we een juiste spanningsboog en doen de eigen nationale toppers mee? Op het eerste oog allemaal inkoppers zou je zeggen, maar blijkbaar toch lastig voor nog veel events.

Event als middel, ipv event als doel! Dat zou al een belangrijke gedachten switch zijn. Waar je met een gedegen plan jaarlijks stappen probeert te maken ergens naar toe te groeien. Niet meteen volgend jaar maar een pad dat je uitsmeert over 5 tot 10 jaar. Een NK judo moet eigenlijk een middel zijn om Nijmegen en omgeving in zijn totaliteit te mobiliseren voor de judosport. Waar je de achterban meer dan een reden geeft dan alleen judowedstrijdjes kijken.

De FBK games organiseerden zaterdagavond op het stadsplein een kogelstoot wedstrijd, zij lijnde in aanloop naar het main event een kids run op en er was nog een bedrijvenloop kort voor het hoofdprogramma. Allemaal niet ingewikkeld, maar bij een gros van de evenementen nog ontbrekend. De impulsen die VWS jaarlijks geeft aan de topevents lijken te vervliegen en lijken niet te beklijven. Groot denken en klein beginnen, en zo groeien naar het gewenste event. Dit zal beter kloppen in een fase waar een event en haar organisatie zich bevindt. Naar mijn idee zullen event subsidies op deze wijze ook minder snel vervliegen, maar een daadwerkelijke impuls geven om een event het juiste duwtje te geven.

Zelf ben ik als judoliefhebber niet naar Nijmegen afgereisd, omdat vorig jaar hetzelfde gebeurde. Uitgenodigd en verrast door de FBK games heeft atletiek mij gegrepen en vermaakt zoals ik daar als sportliefhebber van hou. Fanny heeft mij dit weekend in ieder geval in de houdgreep genomen, die ik een ieder kan aanraden.

Ziggy

Mocht je volgend jaar denken wat moet ik in godsnaam in het 2^de weekend van april doen met vrienden, vrouw of medewerkers. Dan is dit een aanrader in het kwadraat! Ook hier weten de Engelsen het voor de 168^ste keer georganiseerde Grand National tot een waar volksfeest te maken, waarin de commercie alom aanwezig is, maar de roots van het event nog immer in takt zijn.

Vele zullen zich nu afvragen, paardenrace? Grand National? Wat is dat voor een event? Ik durf met een gerust hart te zeggen dat de diverse evenementen die afgelopen jaren in Nederland georganiseerd zijn, met mogelijke uitzondering van de Giro en de Tour, het op het gebied van toeschouwers, revenuen, tv coverage en exposure nog niet eens in de schaduw staan bij dit event.

Drie dagen paardenraces, goed voor gemiddeld 60.000 toeschouwers per dag, op de hoofddag dat de Grand National plaatsvindt ruim 600 miljoen TV kijkers en op de Grand National race werd ruim 650.00 pond gegokt (hoezo crisis?!). Een hoofdsponsor die naamgever is van het event alle races en een branding kent waar vele events nog wat van kunnen leren. Ik denk dat diverse organisatoren van sportevents in Nederland nu toch met hun oren beginnen te klapperen.

Elke keer wanneer ik van dit soort events terug kom begint het allemaal te borrelen. Hoe kunnen we dit in Nederland ook opzetten? Waar zijn onze grootse events die dit soort cijfers halen? Ik kan ze niet echt bedenken en dat betreur ik ten zeerste en baart mij tevens zorgen.  Engelse sportevents weten je te raken en te besmetten voor nog meer en nog een keer!  Heeft dat te maken met de roots of het goed blijven marketen van je sport en events?  Ik heb op de Grand National een toeschouwers diversiteit van 20 t/m 80 zien rondlopen, man, vrouw, student het maakt allemaal niet uit. Dit zien wij in Nederland helaas alleen nog maar in het Korfbal en het Schaatsen, alleen mis ik daar de aantallen en de echte wordlclass uitstraling.

En als het aan de roots ligt dan hebben wij toch ook sporten en events met die diepe wortels hier hebben liggen; de elfstedentocht, Nationale korfbal finale, Concours hippique, TT Assen en mogelijk nog een wielerevent. Het blijft allemaal klein en Nederlands. Lange baan schaatsen zegt de wereld minder, korfbal wordt in een handje vol landen beoefend. Mogelijk dat het paarden en motor event nog als beste uit de bus komen?

Maar met een ambitie die torenhoog ligt, het Olympisch plan 2028 dienen we nog wel wat event sprongen te maken. Maar hoe en op welke wijze? Ik vind het een lastige en heb er zeker niet een antwoord op. Als ik het zo zie en voel of vaak op televisie grote mondiale events bekijk dan zit het hem in de roots, de traditie van een event gekoppeld aan de populariteit van de sport.

Maar roots zet je niet neer en dan is het ja we hebben het! Roots dien je te planten, die moeten gaan groeien en vervolgens moet je het heel goed gaan verzorgen, zodat er na 20 jaar een stevige eik staat in je achtertuin.  Nog +/- 15 jaar hebben we daar voor, want dan zullen we ons moeten gaan laten zien. Zaak dus om te investeren in sporten die op mondiaal niveau aanzien hebben en kennen en daar toppers in voort te brengen, zodat we ook worlclass topevents a la de Grand National kunnen voortbrengen. Daarmee gaan we het land infecteren en dat virus spreid zich over de wereld uit.  Al het andere zijn ponyraces, zonder daar denigrerend over te doen. Want een WK is wel een WK, we willen alleen meer dan een WK.

Als deelnemer van de Olympisch Plan reis 2028 (begin februari ’11), is in ieder geval het OP28 op scherp gezet. Er is een concreet advies uitgebracht en is er veel energie vrijgekomen. Daarnaast hebben de organisatie comités van respectievelijk RIO2016 en WK2014 ons laten zien welke mensen en nodige professionalisme je in huis dient te hebben om dit soort evenementen naar Nederland te halen. Daarnaast heeft het Ministerie van sport in Brazilië ons een perfect kijkje gegeven hoe je sport op strategische wijze als land inzet om sociale en gezondheidsthema’s aan te pakken.

Overduidelijk is dat een land zoals Brazilië een harde keuze heeft gemaakt om de Spelen naar haar land toe te halen, daar was geen twijfel over mogelijk. Geen gedoe over draagvlak, geen onduidelijkheid over welke stad het dan wel of niet zou moeten worden, maar duidelijk het doel geplaatst en daar naar handelen.

En uiteraard zijn er bij bepaalde zaken nog vraagtekens te stellen, hoe zit het met de armoede en leefomstandigheden binnen de favela’s? Hoe zit het eigenlijk met ICT en telefonie structuur? Of een antidoping lab (een vereiste om een Spelen te mogen organiseren)? Allemaal zaken waar nog stappen gemaakt dienen te worden. Echter is dat geen issue geweest in de weg naar het binnen halen van hun Spelen.  Maar een mogelijk probleem wat na het binnen halen van de Spelen met elkaar dient opgelost te worden.

Wanneer we dit weerleggen met ons eigen plan, kunnen we enkele zaken constateren. Want na de eerste reis waarna het OP28 in datzelfde jaar tot leven kwam en tot stand werd gebracht, is er eigenlijk te weinig gebeurd. Er is een plan geschreven, daarover is veel geroepen, er zijn wat mensen en organisaties bij betrokken en het werd stil. Een ding is duidelijk geworden in Rio de Janeiro, met zo’n soort aanpak wordt het geen Olympisch feest in Nederland.

We hebben de afgelopen jaren totaal geen richting nog concrete stappen gezien die zo nodig zijn om de Olympische “sneeuwbal” in gang te zetten. Van belang is wanneer deze “sneeuwbal” in beweging gezet wordt dat deze dan ook een bepaalde richting op gaat. Willen we de Spelen nu echt of is het een stip aan de horizon? Ik heb nog geen topsporters horen zeggen misschien dat ze misschien wel eens voor de Spelen zouden kunnen gaan…!?

Het is allemaal veel te zacht, veel te door gepolderd en daarom houdt de gemiddelde Nederlander niet van de topsportmentaliteit. We zullen de aanpak van zo’n evenement aan moeten pakken zoals Pieter van den Hoogeband zijn Olympische medailles in Sydney in de wacht sleepte. Jarenlang elke dag daarmee bezig en de beste mensen om zich heen verzamelen om dat te bereiken. Geen dag overslaan, geen dag verslappen en geen dag er aan twijfelen.

Met deze instelling is het zaak ook de Spelen naar binnen te halen, vervolgens duidelijk te bepalen wat nodig is en dat direct aan de man vragen of men zich daar voor wil inzetten. Dagelijks loop ik bij bedrijven en overheden binnen die enthousiast raken over het Olympisch plan, ze willen graag een bijdrage leveren. Maar omdat er geen richting en handvatten zijn weet men het niet.

Heel Nederland naar Olympisch niveau, wanneer we dit moeten uitleggen is men al afgehaakt. Simpel begrijpbaar, zichtbaar, tastbaar en duidelijk maken is de key to succes in deze. En als we dat allemaal goed voor elkaar hebben moeten we het IOC overtuigen. Dan moeten we niet de zachtaardige vriendelijke jongens zijn die volgens het boekje handelen, maar juist de goedaardige “gehaaide boefjes” zijn die weten hoe er op het hoogste niveau gelobbyd dient te worden.

Op naar een nieuw tijdperk van het Olympisch Plan 2028 met een nieuwe directeur, die visie, ballen heeft en van aanpakken houdt. Ik steun hem zo goed als ik kan, want ik geloof erin. En zo met elkaar concrete en zichtbare stappen maken, want met maar een beetje erover lullen is nog niemand Olympisch Kampioen geworden.

http://www.2basics.nl/wp-content/files_flutter/1310570084Schermafbeelding2011-07-13om17.15.57.png

Naast de hoofdwedstrijd worden er drie dagen lang allerlei opbouwende events georganiseerd. En daar is op maandag avond het klapstuk, The State Farm Home Run Derby. Het concept is simpel, de ballen worden fijntjes aangegooid en de bedoeling is dat je homeruns slaat meer dan dat je ballen in het veld slaat.

De wedstrijd op zich is voor een niet honkballiefhebber weinig exciting. Maar kijk je verder en even langer dan zie je dat dit het ultieme breedtesport event is, waarin sterren voor het amusement zorgen.

Een gemêleerd publiek van fans, jong, middelbare leeftijd, ouderen zijn allemaal vertegenwoordigd, met een honkbalhandschoen. Iedereen wil die ballen vangen en gaat dan ook waanzinnig uit zijn dak bij het vangen van zo’n bal. Er wordt haast zelfs om zo’n bal gevochten.

Daarnaast staan er op het veld kinderen die de ballen mogen vangen, zijn er speciale boxen voor families en individuen die deze hebben kunnen winnen. De uiteindelijke winnaar, Cano van de NY Yankees, laat de ballen door zijn vader aangooien. En een prachtige vader zoon relatie wordt fijntjes uitgemolken, A family affair!

Het klopt van A tot Z! De ogenschijnlijke saaie bedoeling, is voor de fans juist spanning en sensatie. De beleving die gecreëerd wordt, de gekte die het bij mensen opwekt is excellent in elkaar gezet. Enkele goede stories die verteld, herhaald en in aanloop naar de All Star Games gevoed zijn aan de fans. Het brengt een hoge mate van betrokkenheid te weeg. Niet alleen voor de sport en haar toppers maar ook de sponsoren en partners van de MLB. De gehele opzet wordt perfect in beeld gebracht waardoor ook de fan thuis betrokken wordt en deel kan uitmaken.

Het geheel wordt prachtig afgesloten door de hoofdsponsor State Farm, verzekeringsorganisatie, die ruim 600.000,- dollar doneert voor communities. Want daar wil zij immers zo graag aanwezig en zichtbaar zijn, zij willen die betrouwbare “buurman” voor haar Amerikaanse burgers zijn.

Prachtig om deze breedtesport marketing te zien. Ik zie zoveel kansen voor onze Nederlandse breedtesport en private partijen die graag dicht met hun doelgroepen in contact willen staan.

-Ziggy-